-=RACHØ¥ÜI=-

สวัสดีครับ...

 หัวข้อ เอนทรี แปลกๆน่อ...และที่ผมจะเขียนให้คุณอ่านต่อไปนี้ (จะมีคนอ่านเปล่าหนอ..คนสองคนก้อยังดี..)...อยากบอกว่า.. ไม่ใช่บ่นให้ฟังครับ...แต่เป็น คิดให้ฟัง ^^

 คือว่า..คิดให้ฟังคือ...การที่ผมบอกคุณว่า ผมกำลังคิดอะไรอยู่และ บอกให้คนรู้ว่า ใครซักคนนึง...คิดยังไง..(ฮุๆ)

ผมอยากจะเล่าประสบการณ์ชีวิตแจ่มๆในตอนม.2 ของผม ซึ่งวันที่ 31 มีนาคม นี้ผมกำลังจะรับใย ปพ. ของม.2 นี้คับ ^^

 ก็มีอยู่ว่า...

 รู้มั๊ยครับว่า คนเก่งๆหลายๆคนที่ผมรู้จัก...ผมคิดยังไงกับเค้า...แต่ผมพอรู้คับว่าเค้าคิดยังไง...เพราะผมเค้าใจเค้า (ถึงแม้จะไม่เก่งก็ตาม ฮ่าๆ)

ถ้าถามว่า

"เฮ้ย..แกน่ะเรียนเก่งว่ะ ...เก่งทุกอย่างเลย..."

"ไม่หรอกฟลุค...อาจารย์ปล่อยเกรด...บนไว้...(หรืออารายซักอย่าง)" เค้าจะตอบกันอย่างนี้ ทั้งๆที่คิดอยู่ในใจว่า..

"อืม...ใช่" ถ้าตอบอย่างงี้ คนอื่นเค้าจะไม่คิดว่าเรา อวด หรอก เค้าจะคิดว่าเรา ขี้เล่นมากกว่า (ปล.นิดนึงว่าเวลาพูดต้องยิ้มๆพอพูดเสร็จต้องหัวเราะด้วย แล้วก็พูดว่า "อ่าว มะช่าย"

กลับกัน ถ้าเราไม่พูดอารายเลย...เงียบไป เพราะไม่รุ้จะพูดอาราย จะถ่อมตัวก้อมะช่ายตัวของตัวเอง...เค้าดันคิดว่าเราหยิ่งซะงั้นนะ

 เข้าใจยากกันจิ๊ง

เพราะอะไรกัน..เราถึงไม่อยากให้คนอื่นมองว่าเรา หยิ่งยโส อวดดี...ทำไมล่ะ ...ผิดเหรอ...คนแบบนี้แสดงความเป็นตัวของตัวเองดีออก...แถมยังมั่นใจด้วยและก็ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน...นอกจากจะอิจฉาเค้าเองอ่านะ = =+ แต่คนเก่งๆไม่น่าอิจฉาหรอก... บางคนถึงกับต้องเดินคนเดียว...บางคนเก็บกด...บางคนดีแตก

ผมไม่ใช่คนเก่งอาราย...แต่ผมพออธิบายได้ครับ..เพื่อนๆหลายคนของผมเก่ง...ถึงเค้าไม่มาเล่าให้ผมฟังผมก็รู้ เพราะผมรู้...เกือบทุกอย่าง (ฮา)

ขอนอกเรื่องนิดนึง(ระบายความในใจหน่อย)...การที่เรารับรู้ความรุ้สึกของคนอื่นได้...บางครั้งมันดี...(เซ้นท์ดี= =+)เพราะมันทำให้เราตัดสินใจ และเข้าใจคนอื่นๆมากขึ้น...แต่ทำไมหนอ...บางครั้งมันทำให้เศร้าซะเหลือเกิน...เราต้องรับรู้ในสิ่งที่เราไม่อยากรู้....เราไม่อยากรู้...

 ว่าเค้า..รู้สึกไม่ดีกับเรา

ทำไมถึงรู้ได้ล่ะว่าคนอื่นๆรู้สึกอย่างไร..เป็นอย่างไร...เรื่องนี้ไม่ยาก ทุกคนทำได้อยู่ที่ว่า เคยทำรึเปล่า..เวลาจะเข้าใจคนๆนึง...บางคนต้องถึงกับจับตามองตลอดเวลา...ในขณะที่บางคนแค่จ้องตา...หรือฟังน้ำเสียง...เริ่มต้นของการฝึกเซ้นท์ชนิดนี้...คุณต้องจับตามองเค้าพอสมควร...คุณต้องเปรียบเทียบ..ว่าถ้าหากคุณเป็นเค้าจะรู้สึกยังไง...คุณทำแบบเค้าคุณจะรู้สึกแย่หรือดีแค่ไหน...แค่นี้ครับที่ผมจะคิดได้(อ่าว...)มันเป็นนิยามสั้นของการเค้าใจคน...

เอาใจเค้ามาใส่ใจเรา ^^

หากแต่ปฎิกิริยาความรู้สึกของเราแตกต่างกับของเค้า...นั่นอาจจะบอกได้ว่าเราควรทำอย่างไร...ง่ายๆ

อ้าปากพูดไปดิ ถามเค้าจิแล้วเราจะรุ้ ^^ (ง่ายสุด...แต่ยากตรงที่กล้าอ๊ะเปล่า)

มาเรื่องคนเก่งกันต่อ...(วกวนดีนะเราน่า = =+)คนเก่งๆจริงๆดูยากคับ...มีไม่กี่คน...บางคนเก่งเพราะขยัน(ใน ณ ที่นี้คือคนเก่งจิงๆคับไม่ช่ายเพราะแรงดันอารายที่ทำมห้เค้าเก่ง)...บางคนเก่งเพราะคะแนน...บางคนเก่งเพราะหน้าตา(อีแบบนี้งายที่คนไทยใช้ตัดสินแฟน = =")..และหลายๆคนเก่งเพราะฟลุค...ฮาอันนี้ไม่เกี่ยว...คนเก่งพวกนี้มีอยู่สองอย่างที่จะทำได้(เอาส่วนมากนะ) เวลาคนชมเค้า...เค้าจะตอบแบบว่า..ถ่มตัวน่ะคับ...ไม่กี่คนที่จะหยิ่งจิงๆ...

คนที่เก่งจิงๆนั้น...เค้าไม่ต้องพึ่งอารายเลยนอกจากตัวเอง...เค้าดีพอ...ยกตัวอย่างให้ฟังละกาน

คนที่เก่งเรียน...ต่อให้ไม่มีใครสอนเค้าก็สามารถเรียนรู้จากกระดาษคำถามได้...(เวอร์ไป)

คนที่เก่งคอม...มีคอมแค่อย่างเดียวเท่านั้นที่เค้าต้องการและทำให้เค้าเก่งได้...

คนที่เก่งวิ่ง...เพียงขาไม่ขาดสามารถต่อลมหายใจของเค้าได้เป็นร้อยๆปี(นี่ยิ่งแล้วกัน)

แค่นี้แหละคับ...หรือที่เราเรียกกันสั้นๆ

พรสวรรค์

ไปละคร๊าบบบ //mE เผ่นโลด

(ตัวกระผ้มใน Luna ครั๊บ...เห่ยเป็นบ้าเลย คุย NPC ผิด เลยได้ปีกดำเลยอ่า..เค้าอยากได้ลูกโป่งง)